Bohaterowie: Nie całe Topp Dogg.
Pairing: Hanjoo
Gatunek: Angst
Część z opo.: "Pot spływał po jego twarzy jak jesienny deszcz po szybie, który później roztrzaskiwał się na różne strony pod uderzeniem o powierzchnie."
~Tymczasem u Byungjoo~
-Gdzie on polazł? -Spytał sam siebie Byungjoo.
-Skarbie wychodzimy już? -Spytała Sulli. Byungjoo zagryzł wargę.
-Naprawdę przepraszam Sulli, ale jeśli nie znajdę Hansola to nasza przyjaźń może się zakończyć w straszny sposób. -Powiedział Joo, a Sulli odrzuciła głowę na bok śmiejąc się krótko.
-Czyli... Ten dzieciak jest dla ciebie ważniejszy ode mnie? -Spytała z nie dowierzeniem. -Byungjoo, wybieraj. Albo ja- albo on. -Powiedziała napierając ręce o biodra.
-Naprawdę każesz mi wybierać między tobą, a nim? -Zaśmiał się głucho.
-Właśnie tak. Albo ja- albo on.
-Khe. Wiesz jak to się nazywa? To jest szantaż. Wyjdź i nie pokazuj mi się więcej na oczy. Nie chcę cię więcej widzieć. Uświadomiłem sobie jak bardzo ważny jest dla mnie Hansol i nie chcę go stracić, ale przez ciebie wszystko runęło. Hansol mnie znienawidził, przez ciebie. Nie chce na mnie patrzeć, przez ciebie. Trację wszystko, przez ciebie. -Wziął kurtkę i podał prowadząc ją do drzwi.
-Ale Byungjoo... -Byung zamknął jej drzwi przed nosem i pobiegł do lidera- P-Goona.
-Hyung, zostańcie w domu. -Powiedział Joo.
-Co? Jak to zostać w domu? A co z Hansolem? -Spytał Sangdo który stał koło P-Goona.
-Ja go znajdę. Wszystko spieprzyłem więc chcę to naprawić SAM.
-Ale B-Joo, nie dasz dasz rady go sam znaleźć w nocy i to jeszcze w Seoul. Może być wszędzie, a my mamy samochody i w razie jak nie byłbyś w stanie go znaleźć to któryś z nas by to zrobił. -Powiedział P-Goon.
-Ale hyung, w taki sposób Hansol mi nie wybaczy. Przyjaźń z Hansolem jest dla mnie najważniejsza. Góra- którą była Sulli już nie stoi nam na drodze więc chcę zacząć od nowa. -Powiedział z błagalnym spojrzeniem.
-Zerwałeś z Sulli?... -Spytał zaskoczony lider. -Nie ważne. Biegnij go szybko znaleźć, ale pamiętaj o tym, żeby do nas zadzwonić ja go nie znajdziesz.
-Dziękuję hyung. -Powiedział i pobiegł do pokoju. Ubrał kurtkę i zabrał telefon. Wybiegł z pokoju i już miał otwierać drzwi wyjściowe od dormu, lecz zatrzymał go krzyk.
-Byungjoo! Zatrzymaj się. Zobacz co znalazłem pod pokojem Hansola. -Powiedział zmachany Nakta z kartkę w dłoniach.
-Co to? -Spytał B-joo pośpiesznie wyciągając skrawek papieru na którym były jakieś punkty z dłoni starszego.
"
1. Kupić świece.
2. Kupić czerwony obrus.
3. Kupić wino.
4. Poszukać ballady.
5. Znalezienie odpowiedniego miejsca na kolację z B-Joo.
6. Poprosić Byunga o pójście na kolację.
7. Wyznać uczucia B-Joo.
"
Wszystkie punkty były zakreślone oprócz tego ostatniego który wywołał łzy w oczach Joo.
-On mnie... kocha?... -Spytał bardziej siebie niż Nakte, ale ten i tak odpowiedział:
-Najwyraźniej tak. -Odpowiedział cicho starszy. -Byungjoo, nie rozczulaj się tylko biegnij go szukać! -Powiedział głośniej. Młodszy po chwili wybiegł wybiegł z mieszkania poszukując Hansola w całym Seoul. Przed oczami miał najgorsze scenariusze. W tym momencie mogło wydarzyć się wszystko. Byung na samą myśl przyśpieszył bieg. Pot spływał po jego twarzy jak jesienny deszcz po szybie który później roztrzaskiwał się na różne strony pod uderzeniem o powierzchnie.
-Hansol! -Wykrzyczał na cały głos. Krzyknął jeszcze kilka razu, i jeszcze kilka mimo, że czuł, że zdarł sobie gardło. W oddali zobaczył coś, co złamalu mu serce. Stół z już prawie wypalnymi siecami, pokryty czerwonym obrusem a na nim butelka wina i dwa kieliszki. Na drzewie wisiał mały głośnik, a z niego ulatywała delikatna, powolna ballada. B-Joo tak bardzo się rozczulił, że zapomniał że szukał Hansola. Po chwili otrząsnął się i ze łzami w oczach pobiegł dalej. Nagle telefon Byungjoo zaczął wibrować. Nie przerywając biegu, odebrał.
-Halo?- Spytal zmachany.
-Byungjoo, pistolet z szyflady Hansola zniknął! -Krzyknął wstrząśnięty lider.
-C... C-Co?! Ale jak to zniknął? -Był przerażony, a jego serce biło tak szybko jak nigdy wcześniej.
-No po prostu! Nie ma go i tyle! -Krzyczał P-Goon po drugiej stronie słuchawki. Byungjoo usłyszał czyjeś ciche łkanie. Powoli ruszył z miejsca i zaczął nasłuchiwać. Coraz wyraźniej słyszał płacz. Rozpoznawał go. Zastygł w bezruchu widząc postać stojącą przed rzeką z lufą przyłożoną do skroni. Z nogami miękkimi jak z waty pobiegł najszybciej jak potrafił w stronę postaci, którą był Hansol. Powoli, drżącymi palcami ciągnął za spust. Strzał był coraz bliżej tak samo jak i Byungjoo. Byungjoo dobiegł do Hansola wyrywając mu pistolet z dłoni. Kula z broni akurat wystrzeliła i trafiła w udo Joo.
-Cholera! -Krzyknął upadając na ziemie. Hansol odwrócił zapłakaną twarz w stronę młodszego i upadł na kolana widząc krew przyszywającą się przez materiał spodni Byunga.
-Idioto! Po co to zrobiłeś?! -Wydarł się resztkami sił nadal płacząc.
-Ja jestem idiotą? To nie ja chciałem się zabić! -Krzyknął młodszy próbując zapomnieć o bólu.
-To wszystko przez ciebie... -Wyjęczał spuszczając głowę.
-Ehh... Wiem... -Wyszeptał i podniósł się do siadu przyciągając do siebie starszego w działaniu mocnego przytulenia go. -Już wszystko będzie dobrze. Nie musisz się już o nic martwić. -Oznajmił bardziej go w siebie wtulając.
Dziękuję. Mam nadzieję, że będziecie się udzielać jak wcześniej. ;)
~KimSeungLee♥
